คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงมีว่าโจทก์ได้รับแต่งตั้งจากบริษัทวาชัง ให้เป็นตัวแทนช่วงขายแป้งนม "ซิมิแลค" ในประเทศไทย โจทก์สั่งซิมิแลคเข้ามาขายในประเทศไทยและจดทะเบียนซิมิแลคไว้ที่กรมทะเบียนการค้าต่อมาจำเลยสั่งซิมิแลคจากสหรัฐอเมริกาเข้ามาขายในประเทศไทยบ้างโจทก์จึงฟ้องว่า การกระทำของจำเลยเป็นการปลอมแปลงสินค้าของบริษัทโจทก์ ทำให้สาธารณชนเข้าใจว่าเป็นสินค้าอันแท้จริงที่บริษัทโจทก์สั่งเข้ามาจำหน่าย ขอให้ห้ามจำเลยและเรียกค่าเสียหายจำเลยให้การว่าจำเลยไม่ได้ทำละเมิดศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นการละเมิด พิพากษาห้ามไม่ให้จำเลยสั่งหรือนำเข้ามาหรือจำหน่ายซิมิแลคในประเทศไทย
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงดังกล่าว จริงอยู่ฝ่ายโจทก์เสียหายเพราะถูกจำเลยแย่งขาย แต่การค้าแข่งขันกันนั้นเป็นสิทธิของจำเลย โจทก์ไม่ใช่ผู้ประดิษฐ์ซิมิแลคเป็นแต่เพียงสั่งเข้ามาขายและขอจดทะเบียน เพียงเท่านี้ไม่ทำให้สิทธิของจำเลยที่จะค้าแข่งขันต้องสูญเสีย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
