พ.ศ. 2469 ศาลฎีกา
วิธีพิจารณาอาญา ฟ้องกล่าวความชัด แต่อ้างบทผิด ลงโทษตามบทที่ถูกได้
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้คุมนักโทษแล้วประมาททำให้นักโทษหนี ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๑๖๓ จำเลยสารภาพ ศาลจังหวัดสมุทรสงครามตัดสินยกฟ้อง อ้างว่าโจทย์อ้างบทผิด เพราะมาตรา ๑๖๓ เป็นบทลงโทษผู้หนี มิใช่ลงโทษผู้คุม ฎีกาตัดสินว่า โจทย์ฟ้องกล่าวความชัดเจนว่าจำเลยประมาท จำเลยก็รับสารภาพ การที่โจทย์อ้างบทผิดโดยพลั้งพลาดไปนั้น ไม่ทำให้จำเลยพ้นผิดไปได้ ตามฎีกาที่ ๑๐๕๕/๒๔๖๖ แล ๙๖๙/๒๔๖๖ ที่ ศาลอุทธรณตัดสินวางบท ๑๖๙ ให้ลงโทษจำเลยนั้นชอบแล้ว
ผู้คุมแยกนักโทษกันควบคุมซึ่งเป็นการฝ่าฝืนกฎกระทรวงที่ห้ามไม่ให้แยกกันคุม แล้วผู้คุมคน 1 ใช้นักโทษไปซื้อของ นักโทษจึงเลยหนีไป ผู้คุมทั้ง 2 คนมีผิดตามมาตรา 169
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 206/2465จำเลยเป็นผู้คุม คุมนักโทษออกไปเกินคำสั่ง โดยมิได้รับอนุญาตจากพธำรงค์ ไปกลางทางจำเลยปล่อยให้นักโทษไปหาเครื่องยาในป่าตามลำพังมิได้ควบคุม จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๑๖๙ ตอนต้น เพราะการที่จำเลยควบคุมไปดังนี้…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
