คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยเข้าทำการเพาะปลูกในบึงขังน้ำโดยธรรมชาติสำหรับสาธารณชนใช้สรอยแลบิดกั้นทางน้ำไหล ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๓๓๕ ข้อ ๑๐ ให้ปรับ ๑๒ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนแลว่าสถานที่ใด ๆ เมื่อธรรมชาติตกแต่งให้เป็นที่สาธารณประโยชรน์โดยสภาพแล้วก็หาจำต้องประกาศหรือขึ้นทะเบียนไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงผิดจากสำนวน แลที่สาธารณประโยชน์จะต้องมีการจดทะเบียนแลโฆษณาหรือไม่
ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์มิได้ฟังข้อเท็จจริงผิดจากสำนวน ส่วนข้อที่จำเลยว่าอย่างไรเป็นที่สาธารณประโยชน์นั้น ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยไว้แล้ว จึงตัดสินยืนตาม(นล-ศรี-หริศ)หลวงมนูทัศน์ - พระยา+ -
