เนื้อความคำพิพากษา
ฮ.เปนหุ้ส่วนกับ ซ. รับตั๋วรับใช้เงินของหุ้นส่วนเพื่อไปเก็บเงินจากลูกณี่ ฮ.เก็บเงินได้แล้วหาได้ส่งเงินนั้นให้แก่ ซ. ไม่ ตัดสินว่า ฮ.มีผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๑๔ หาใช่มาตรา ๓๑๙ ไม่ ในคดีก่อนศาลเดิมวางโทษจำเลย ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์ลดโทษเปน ๑ เดือน เมื่อจำเลยมาทำผิดภายในกำหนด ต้องถูกเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๒ อีก แม้ศาลตัดสินให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกแล้วก็ดี แต่จำนวนเงินที่จำเลยได้รับไว้นั้นไม่ทราบแน่นอนว่าเปนจำนวนเท่าใด ตัดสินว่าจะบังคับให้จำเลยใช้คืนในบัดนี้หาได้ไม่ ถ้าผู้เสียหายเห็นสมควรก็มีสิทธิที่จะฟ้องเรียกเงินนั้นได้ในทางแพ่ง