คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ โดยอ้างว่าจำเลยทำสัญญาประนีประนอมกับโจทก์ต่อกรมการอำเภอ โดยจำเลยขอเช่าอยู่ต่อไปอีก 6 เดือนแล้วจำเลยจะออกจากบ้านรายนี้ไป ครั้นครบกำหนดจำเลยไม่ยอมออกจำเลยต่อสู้ว่า สัญญาดังกล่าวขัดต่อพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาประนีประนอมที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้ต่อหน้าอำเภอนั้น เป็นการแสดงความยินยอมของจำเลยที่จะออกจากห้องเช่า ต้องตามข้อยกเว้นของพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พ.ศ. 2489 มาตรา 16(5) แล้ว เมื่อครบกำหนดในการยินยอมที่จะออกจากห้องเช่านั้นแล้ว จำเลยหาได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ อย่างใดไม่จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
