คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่า นางน่วมมารดาโจทก์กับนายจู๊ดบิดาโจทก์เป็นสามีภรรยากันโดยชอบด้วยกฎหมายมีบุตรด้วยกัน ๓ คน คือโจทก์ นางยวงและนางกลีบนายจู๊ดตาย นางน่วมได้นายแจ่มเป็นสามีอีก มีบุตร ๒ คนคือจำเลยและนางเนียมหรือจำเนียม นางน่วมตาย พ.ศ.๒๔๙๒ ในเดือนมกราคม ๒๔๙๓ จำเลยเอาโฉนดเลขที่ ๑๖๘๘ ไปขอประกาศรับมฤดก โจทก์และบุตรอื่น ๆ คัดค้าน เจ้าพนักงานเปรียบเทียบให้ใส่ชื่อในโฉนด ๕ คนส่วนของนางกลีบใส่ชื่อนายแจะบุตรนางกลีบแทน เพราะนางกลีบตาย ทรัพย์มฤดกอื่น ๆ ยังไม่ได้แบ่ง ในเดือนเมษายน ๒๔๙๓ โจทก์ไปพูดขอแบ่งจำเลยไม่ยอม จึงขอให้บังคับ
จำเลยให้การว่าจำเลยพร้อมที่จะแบ่งที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๖๘๘ ให้ส่วนโรง ๑ หลังและเรือ ๑ ลำเป็นของจำเลย นายแจ่มร้องสอดเข้ามาว่าเป็นสามีนางน่วมขอให้เพิกถอนการโอนรับมฤดกที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๖๘๘ เสีย ขอให้แบ่งที่ดินสินสมรส ๒ ส่วนให้ผู้ร้องสอด ๑ ส่วน อีกส่วนหนึ่งเป็น ๖ ส่วน เป็นของผู้ร้องสอดอีก ๑ ส่วน โจทก์คัดค้านหลายประการและว่าผู้ร้องสอดได้สละสิทธิ์ไม่เกี่ยวข้องกับที่ดินแปลงนี้แล้วโจทก์ลงชื่อรับมฤดกโดยชอบด้วยกฎหมาย ผู้ร้องสอดไม่มีสิทธิขอให้ทำลายตามส่วนที่ควรได้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๖๘๘ และโรงเรือนเป็น ๕ ส่วน ให้แก่โจทก์ จำเลย นางยวง นางจำเนียนและนายแจะ คนละส่วน ให้ยกคำร้องสอดเสีย โดยฟังว่าผู้ร้องสอดได้สละส่วนได้ในที่ดินรายพิพาทแล้ว
ผู้ร้องสอดอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นเรื่องผู้ร้องสอดยอมให้ที่ดินกันทางทะเบียน ซึ่งผู้รับลงชื่อในโฉนดถือกรรมสิทธิเสร็จสิ้นไปแล้ว จะรื้อเอาคืนไม่ได้ พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องสอดฎีกา ข้อกฎหมายมีว่าการสละสิทธิการรับมฤดกต้องทำเป็นหนังสือหรือทำเป็นสัญญาประณีประนอมยอมความจึงจะชอบ ศาลฎีกาฟังว่า ผู้ร้องสอดได้รู้เห็นยินยอมให้โจทก์ จำเลยนางจำเนียน นางยวงและนายแจะ ลงชื่อรับมฤดกในโฉนดที่ดินพิพาทรวมทั้งของนายแจ่มในที่ดินนั้นเสร็จสิ้นไปแล้ว แันถือได้ว่าผู้มีชื่อในโฉนดได้รับกรรมสิทธิในที่ดินนั้นโดยสมบูรณ์ตามกฎหมายที่ดิน ผู้ร้องสอดจะขอให้เพิกถอนและขอแบ่งไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
