คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า ที่ดินรายนี้เป็นของโจทก์ต่อมา ง.น้องชายจำเลยมาได้บุตร์โจทก์เป็นภรรยาและ ง.เป็นผู้ทำนาตลอดมา เมื่อ ๕-๖ ปีมาแล้วบุตร์โจทก์ตาย ง.ก็ทำต่อมาอีก ๒ ปี ง.ก็ตายดังนี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า โจทก์ได้ยกที่รายนี้ให้แก่ ง.และบุตร์โจทก์เมื่อยังมีชีวิตอยู่เสร็จเด็ดขาดแล้ว ที่รายนี้ตกเป็นมฤดกของ ง.ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า การยกให้ไม่ทำเป็นหนังสือใช้ไม่ได้
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ฎีกาโจทก์เป็นปัญหากฎหมายก็ดี แต่ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์ยกที่ดินให้เขาปกครองมาแล้ว ๘ ปีแล้ว โจทก์ขาดกรรมสิทธิ จึงไม่ต้องวินิจฉัยข้อกฎหมายที่โจทก์อ้างมา
โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ให้โจทก์เสียค่าทนายแทนจำเลย(ศรี-หริศ-นล)
