คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่าจำเลยได้บุกรุกเข้าไปปลูห้องแถวและโรงสีในที่ของวัดนางแชมเจ้าอาวาสของวัดนั้นจึงมอบให้มัคคนายกมาฟ้องขับไล่จำเลยเรียกค่าเสียหาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่าเจ้าอาวาสไม่มีสิทธิจะมอบอำนาจให้ใครเป็นโจทก์ฟ้องขับไล่คนอื่นให้ออกจากที่ดินของวัดได้ศาลฎีกาตัดสินว่า ตาม พ.ร.บ.ปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.๑๒๑ มาตรา ๑๓ -๑๔ เจ้าอธิการหรือเจ้าอาวาสเป็นผู้มีอำนาจปกครองวัดก็ย่อมมีอำนาจตลอดถึงการจัดการรักษาผลประโยชน์ของวัด ซึ่งรวมถึงการดูแลรักษาที่ดินของวัดด้วย เมื่อจำเลยบุกรุกเจ้าอาวาศก็มีอำนาจตั้งแต่งผู้แทนมาฟ้องความแทนวัดได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ขับไล่จำเลย
