เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาว่าจำเลยอยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยโจทก์ ให้จำเลยรื้อบ้านเรือนออกไปจากที่ดินของโจทก์จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นในข้อเท็จจริง ส่วนข้อกฎหมายเห็นว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ซึ่งจำเลยมิได้โต้แย้งไว้จึงต้องห้ามอุทธรณ์ตาม มาตรา 226 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พิพากษายืนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกามาทั้ง 2 ข้อนั้นเป็นคำสั่งก่อนศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาชี้ขาดตัดสินคดี ซึ่งเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา เมื่อจำเลยมิได้โต้แย้งคำสั่งนั้น ๆ ไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 จึงต้องห้ามมิให้จำเลยอุทธรณ์ ฎีกาจึงให้ยกฎีกาจำเลย
