คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายมีอำนาจหน้าที่ในการบริหารกิจการของเทศบาลเมืองราชบุรีตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ภายใต้การควบคุมดูแลของสมาชิกสภาเทศบาลเมืองราชบุรี นายณรงค์ชัย สุริยะณรงค์ชัยเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองราชบุรี โดยได้รับเลือกตั้งจากประชาชนเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2536 ต่อมาวันที่ 22 กรกฎาคม 2536ศาลแพ่งธนบุรีได้มีคำพิพากษาให้นายณรงค์ชัย เป็นบุคคลล้มละลายตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 61 และศาลยังไม่มีคำสั่งให้หลุดพ้นจากการเป็นบุคคลล้มละลาย นายณรงค์ชัยจึงเป็นบุคคลผู้มีลักษณะต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งตามพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาล พุทธศักราช 2496ขอศาลมีคำสั่งให้นายณรงค์ชัย
สุริยะณรงค์ชัย เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งและสมาชิกภาพแห่งสภาเทศบาลเมืองราชบุรีสิ้นสุดลงนายณรงค์ชัย สุริยะณรงค์ชัย เข้ามาเป็นผู้คัดค้านศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้คัดค้านเป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งและสมาชิกภาพแห่งสภาเทศบาลเมืองราชบุรีสิ้นสุดลงผู้คัดค้านอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้คัดค้านฎีการะหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ทนายผู้คัดค้านยื่นคำร้องว่าผู้คัดค้านถึงแก่ความตายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2538ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏว่า ขณะที่คดีนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ได้ความว่าผู้คัดค้านถึงแก่กรรม คดีนี้ผู้ร้องขอให้ศาลสั่งว่าผู้คัดค้านเป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งและสมาชิกภาพแห่งสภาเทศบาลเมืองราชบุรีสิ้นสุดลง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ตามคำร้องผู้คัดค้านฎีกา เห็นว่า กรณีตามคำร้องเป็นเรื่องเฉพาะตัวของผู้คัดค้าน และผู้คัดค้านได้ถึงแก่กรรมก็ไม่อาจมีการเข้าเป็นคู่ความแทนได้ ดังนั้น จึงไม่มีประโยชน์ที่จะวินิจฉัยฎีกาของผู้คัดค้านต่อไป ให้จำหน่ายคดีจากสารบบความของศาลฎีกาคืนค่าฤชาธรรมเนียมชั้นศาลฎีกาทั้งหมดให้ผู้คัดค้าน
