เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๙ กรกฎาคม เวลากลางวัน จำเลยได้นำโคซึ่งจำเลยได้นำโคซึ่งจำเลยรู้แล้วว่าเป็นของร้ายมาคืนให้แก่พวกเจ้าทรัพย์ แล้วรับเอาเงินค่าไถ่ไป ๗๕ บาท ที่ตำบลคู้ จำเลยต่อสู้ว่า ในวันที่โจทย์หาจำเลยอยู่ที่บ้านจำเลย แลจำเลยแถลงต่อไปว่า เมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม พวกเจ้าทรัพย์ได้มาจ้างจำเลยให้ตามโค แต่จำเลยไปตามไม่พบ ศาลอุทธรณเห็นว่าฟ้องผิดวันแลผิดตำบล คือโจทย์นำสืบว่าจำเลยรับไถ่ที่ตำบลตลาดมะขามเทศในวันที่ ๑๐ กรกฎาคม กระทำให้จำเลยหลงแก้และจำเลยนำสืบแต่ฉะเภาะวันในฟ้องของโจทย์
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้องเสีย ฎีกายืน
