คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๖ เวลากลางวัน มีคนร้ายลักโค ๑ ตัวของนายสุขจ่าพิมายไป และในวันนั้นมีผู้พบจำเลยพาโคของนายสุขไป ทั้งนี้โดยจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรโคตัวนั้นไว้ ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญามาตรา ๒๙๔ จำคุก ๒ ปี ฯลฯ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยกระทำผิดพิพากษาให้ยกฟ้อง ปล่อยตัวจำเลยไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้ไล่ติดตามและจับโคของนายสุขไปห่างจากที่ทำเลเลี้ยงโคของนายสุขเพียง ๕ เส้นเศษ จำเลยได้รับต่อจากผู้อื่นจำเลยผิดฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.อาญามาตรา ๒๙๔
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
