คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเคยต้องโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่นมาครั้งหนึ่งแล้วพ้นโทษมาเกิน ๓ ปีแต่ไม่เกิน ๕ ปีมากระทำผิดคดีนี้ฐานมีกล้องสูบฝิ่นโดยไม่ได้รับอนุญาต โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ม.๖๖, และ ๖๙ และเพิ่มโทษตามกฎหมายอาญา ม.๗๒ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๖๖ แต่ไม่เพิ่มโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาให้เพิ่มโทษตามกฎหมายอาญา ม.๗๒.
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ที่ผิดพ.ร.บ.ฝิ่นไม่เข็ดหลาบมี พ.ร.บ.ฝิ่น ม.๖๘ บัญญัติไว้เป็นพิเศษแล้วดังที่บัญญัติไว้ในกฎหมายอาญา ม.๑๑ จึงใช้กฎหมายอาญา ม.๗๒ เพิ่มโทษจำเลยไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง.
