คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำลยในฐานฆ่าคนโดยเจตนา
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นางน้อย นายหล่า นายต่วนพะยานโจทก์เบิกความโดยยังไม่ได้สาบาลตัว พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาใหม่ให้ถูกต้องแล้วพิพากษาใหม่ ศาลชั้นต้นเรียกพะยานมาสืบใหม่แล้วพิพากษายกฟ้อง โดยอ้างว่า นางน้อย นายหล่า นายต่วนหาได้ให้การถึงรายละเอียดแห่งข้อเท็จจริงแต่ประการใดไม่ โดยฉะเพาะ นายหล่า นายต่วนให้การเพียงว่าคำให้การครั้งก่อน ถูกต้องตรงกับความจริงแล้ว เมื่อกระบวนพิจารณาครั้งก่อนไม่ชอบด้วยกฎหมาย ก็ยกเอาคำพะยานครั้งก่อนมาวินิจฉัยลงโทษจำเลยไม่ได้
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำพะยานชั้นหลังใช้ได้ตามกฎหมาย พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาข้อเท็จจริง แล้วพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา,
ศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การครั้งก่อนของนางน้อย นายหล่ำ นายต่วนฟังเป็นความจริงไม่ได้ เพราะพะยานไม่ได้สาบาลตัวก่อนเข้าเบิกความ คำให้การครั้งหลังยังไม่เป็นที่พอใจศาลว่า จำเลยได้กระทำผิด คำพิพากษาฎีกาที่ ๒๑๗/๒๔๘๘ ที่ศาลอุทธรณ์อ้างรูปคดีไม่ตรงกับเรื่องนี้
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกฟ้อง.
