เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความตามดจทฟ้องและจำเลยรับสารภาพและหลักถานพยานโจทว่า เมื่อวันที่ ๑๑ กันยายน ๒๔๘๖ เวลากลางวัน จำเลยได้สมคบกันลักไก่ของนายหมุดไป ๑ ตัว แล้วไปลักไก่ของนางเพี้ยนอีก ๑ ตัว ไนการนี้นายพิกุลจำเลยมีอาวุธปืนสั้นติดตัวไปและไช้ปืนนั้นขู่เข็นจะทำร้ายนายหมุดและนางเพี้ยนเจ้าทรัพย์ทั้ง ๒ รายเพื่อประโยชน์ที่จะเอาทรัพย์และเพื่อจะหลีกเลี่ยงไห้พ้นอาญา สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยทั้งสองถานชิงทรัพย์ตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๙๙ เปน ๒ กะทง แต่ไห้ลงโทสกะทงเดียว สาลอุธรน์เห็นว่า ตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๗๑ น่าจะบังคับไห้ลงโทสจำเลยทุกกะทงความผิด จึงพิพากสาแก้ไห้ลงโทสจำเลยทั้ง ๒ กะทง จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่า กดหมายลักสนะอาญามาตรา ๗๑ มีความว่า
เมื่อผู้ไดมีความผิดหลายกะทง สาลจะลง โทสตามกะทงความผิดทุกกะทงความผิดก็ได้ดังนี้ย่อมมีความหมายแจ้งชัดว่า การจะลงโทสจำเลยตามกะทงความผิดทุกกะทงหรือไม่ เปนอำนาดดุลยพินิจของสาลและสำหรับคดีนี้สาลชั้นต้นก็มิได้วางโทสจำเลยไนกะทงความผิดที่เบา ไม่มีปัญหาต้องพิจารนามาตรา ๗๐ ประกอบ จึงพิพากสาแก้คำพิพากสาสาลอุธรน์ ยืนตามสาลชั้นต้น(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)นาย + รัตนวุธิ - นายทิพปริญญา กลั+พะสุท -
