คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยพยายามฆ่านายสินโดยใช้มีดดาบแทง ขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวและทรัพย์ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยทำร้ายนายสินผู้เสียหายโดยไม่มีข้อแก้ตัวตามกฎหมาย แต่บาดแผลฉกรรจ์ของนายสินมีแห่งเดียวที่ท้องน้อย ไม่พอชี้ขาดว่าเจตนาฆ่าให้ตาย พิพากษาว่า จำเลยผิดฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 แต่ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 ซึ่งมีอัตราโทษคั่นต่ำเบากว่า จำคุก 3 ปีลด 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 2 ปีมีดของกลางไม่ริบ เพราะไม่ใช่มีดของจำเลยอัยการโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยใช้มีดดาบแทงนายสินที่ทางเดินนอกรั้วบ้านของจำเลย
ๆ ไม่มีบาดแผลเลย และจำเลยได้แทงนายสิน2 ครั้ง ๆ ที่ 2 ถึงไส้ไหล เห็นว่าจำเลยเจตนาฆ่าให้ตาย พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดฐานพยามฆ่าคนตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249,60 ให้จำคุก 10จำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว จำเลยใช้มีดดาบแทงผู้เสียหาย 2 แผลแสดงว่ามีการแทงซ้ำ โดยเฉพาะแผลที่ท้องน้อยเป็นแผลใหญ่ลึกทะลุช่องท้อง ไส้จึงไหลออกมาจำเลยรู้อยู่ดีว่าตำแหน่งของแผลเป็นที่สำคัญประกอบกับการที่แทงโดยแรงและด้วยอาวุธมีดดาบใหญ่และยาวจึงฟังได้ว่าจำเลยตั้งใจหรืออาจจะแลเห็นผลว่าคงจะถึงตายความผิดของจำเลยจึงเป็นฐานพยายามฆ่าคนตามศาลอุทธรณ์ แต่ที่ศาลอุทธรณ์ไม่ปรานีลดโทษตามศาลชั้นต้นนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยเพราะคดีนี้ศาลฟังข้อเท็จจริงโดยอาศัยการที่จำเลยนำสืบรับเข้ามาด้วยอนึ่ง
การที่จำเลยนำอาวุธไปมอบแก่เจ้าพนักงานเป็นทำนองมอบตัวเข้าต่อสู้คดี อาจถือได้ว่าไปลุแก่โทษ ทั้งหลายเหล่านี้นับว่าเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาควรปรานีลดโทษแก่จำเลยตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดฐานพยายามฆ่าคนตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249, 60 ให้ลงโทษ 2 ใน 3 จำคุก 10 ปี ลดฐานปรานี 1 ใน 3 ตามมาตรา 59 คงจำคุก 6 ปี 8 เดือน
