คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่าตั๋วพิมพ์รูปพรรณของจำเลยสำหรับกระบือตัวผู้ที่ตายไปแล้วถูกแก้เป็นตั๋วพิมพ์สำหรับตัวเมีย แต่โจทก์ไม่มีพะยานว่าจำเลยเป็นผู้แก้ จำเลยได้นำตั๋วพิมพ์รูปพรรณรายนี้ไปให้นายดวงเนตร์เสมียนมหาดไทยซึ่งออกไปรังวัดทีดินดู แล้วถามว่าจะใช้ได้หรือไม่ และบอกว่าเป็นตั๋วพิมพ์สำหนับกระบือเมียตัวนั้น นายดวงเนตร์ดูแล้วเห็นว่ามีรอยขีดแก้ จึงสั่งให้จำเลยนำไปอำเภอวันรุ่งขึ้น จำเลยนำไปที่อำเภอ แล้วก็ทำการสอบสวนฟ้องร้องคดีนี้ขึ้น โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๕, ๑๑๘, ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๕, ๒๒๗,
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลย เอาตั๋วพิมพ์รูปพรรณไปให้นายดวงเนตร์ดูก็เพื่อจะให้ทราบว่าจะใช้ได้หรือไม่ หาใช่นำไปใช้ไม่ จึงไม่มีผิดตามมาตรา ๒๒๗ จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
