คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 5, 6, 22, 144 พระราชกำหนดการประมง พ.ศ.2558 มาตรา 5, 83, 153, 169 คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 10/2558 ลงวันที่ 29 เมษายน 2558 เรื่อง การแก้ไขปัญหาการทำการประมงผิดกฎหมายขาดการรายงาน และไร้การควบคุม ข้อ 8, 18 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 91 ริบเรือกลประมงทะเลของกลาง
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 22, 144 วรรคหนึ่ง พระราชกำหนดการประมง พ.ศ.2558 มาตรา 83 วรรคหนึ่ง, 153, 169 คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 10/2558 ข้อ 8 (3), ข้อ 18 การกระทำของจำเลยเป็นการกระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานไม่จัดทำสัญญาจ้างเป็นหนังสือเพื่อให้พนักงานตรวจแรงงานตรวจสอบ ปรับ 20,000 บาท ฐานใช้คนประจำเรือซึ่งไม่มีหนังสือคนประจำเรือ จำนวนสี่คน ปรับคนละ 400,000 บาท รวมปรับ 1,600,000 บาท และฐานนำเรือออกจากท่าเทียบเรือโดยไม่ปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานให้ครบถ้วน ปรับ 40,000 บาท รวมปรับ 1,660,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กระทงละกึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงปรับ 830,000 บาท ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 โดยให้กักขังแทนค่าปรับได้ไม่เกิน 2 ปี ริบเรือกลประมงทะเลของกลาง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 แผนกคดีสิ่งแวดล้อมพิพากษาแก้เป็นว่า ยกคำขอริบของกลาง คืนเรือกลประมงทะเลให้แก่เจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา โดยอัยการสูงสุดรับรองให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลฎีกาแผนกคดีสิ่งแวดล้อมวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาข้อกฎหมายต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าเรือประมงของกลางเป็นทรัพย์ที่ต้องริบตามพระราชกำหนดประมง พ.ศ.2558 มาตรา 169 หรือไม่ เห็นว่า จำเลยใช้คนประจำเรือโดยไม่มีหนังสือคนประจำเรือตามกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือในน่านน้ำไทย และเป็นคนประจำเรือที่ไม่มีสัญชาติไทย โดยไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง และไม่ได้รับใบอนุญาตให้ทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว อันเป็นการฝ่าฝืนพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.2558 มาตรา 83 วรรคหนึ่ง ความผิดของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นความผิดสำเร็จเมื่อจำเลยใช้บุคคลต่างด้าวดังกล่าวเข้าประจำเรือ โดยไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดตั้งแต่ก่อนนำเรือประมงออกจากท่าเรือเพื่อไปทำการประมงไม่ทำให้เรือประมงของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดโดยตรง หรือได้มาโดยกระทำความผิดตามพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.2558 จึงไม่อาจริบเรือประมงของกลาง ตามมาตรา 169 ได้ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 ไม่ริบเรือประมงของกลางนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
