คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยเช่าโกดังโจทก์เก็บของแล้วโกดังทรุด โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นให้โจทก์ชนะคดี แต่ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาเช่าไม่ได้กล่าวว่าเช่าเพื่อเก็บอะไรจำนวนเท่าใด ย่อมสันนิษฐานว่าจะอยู่หรือเก็บของตามสมควรแก่ฐานะของบุคคลและสภาพของเคหะสถานตามประเพณีนิยมหรือตามปกติที่ใช้กัน สำหรับคดีนี้การขนหีบใบชาไปเก็บในโกดังพอควรแก่น้ำหนักก็เรียกว่าใช้ทรัพย์ที่เช่าตามประเพณีนิยมปกติ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยใช้โกดังของโจทก์ เกินกว่าประเพณีนิยมปกติ เป็นเหตุให้โกดังของโจทก์ชำรุดเสียหาย จำเลยต้องรับผิด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยื่นตามศาลชั้นต้น
