เนื้อความคำพิพากษา
เมื่อวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ ๒๔๘๖ (คดีเกิดก่อนพระราชกริสดีกา ๒๔๘๖) เจ้าพนักงานตรวดค้นร้านจำเลย ได้สตางค์สิบชนิดเงิน ๖๑๒ อัน ชนิดดีบุก ๑๕๐ อัน สตางค์ห้า ๘๖ อัน เหรียนสลึง ๑ อัน จำเลยบอกตำหรวดว่ามีไว้ไช้เพื่อทอนจะย้ายร้าน คนที่ร้านอื่นอีก ๔๐ ร้าน ได้น้อยกว่าร้านจำเลย สาลชั้นต้นลงโทส สาลอุธรน์ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าเหรียนกสาปน์นี้ค้นได้ที่ตัวจำเลยบ้างที่กะป๋องไส่สตางค์บ้าง สแดงว่าไม่ตั้งไจซุกซ่อนเพื่อการค้า จำเลยมีร้านค้าและเตรียมจะย้ายร้าน อาดจำเปนสำหรับทอนไนการซื้อขายและเพื่อโยกย้ายร้าน เหรียน ๘๐ บาทเสสโจทสืบไม่ได้ว่าเกินสมควนหย่างได จะลงโทสจำเลยไม่ถนัดจึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์.