คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ และนายไว จำเลยที่ ๓ กับนายวานอีกฝ่ายหนึ่ง สมัครใจต่อสู้ทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันโดย จำเลยที่ ๑,๒ สมคบกันใช้มีดแทง จำเลยที่ ๓ บาดเจ็บแทงนายวานตาย โดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๙,๒๕๓,๒๕๖,๒๕๔,๖๓ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่านายปลั่ง นายคลี่จำเลยมีความผิดตาม ม.๒๔๙,๒๕๔ ลงโทษตามบทหนัก ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี ปราณีตาม ม.๕๙ คงจำคุกนายปลัง นายคลี่จำเลยคนละ ๑๐ ปี คดีเฉพาะนายไวจำเลยหลักฐานไม่พอลงโทษให้ยกฟ้องปล่อยตัวไป นายปลั่ง นายคลี่ จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ม.๒๕๓ ให้จำคุกคนละ ๒ ปี นอกจากที่แก้พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑,๒ ตาม คำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่นายวานตายเนื่องจากการกระทำของใครก็ไม่ปรากฏ ๆ ว่านายวานมีบาดแผลรวม ๖ แผลด้วยกัน จะตายเพราะแผลใด ใครเป็นผู้กระทำก็ไม่ปรากฏ ขระที่นายมานางโต๊ะเห็นคน ๕ - ๖ กลุ้มรุมตีกัน ใครทำใครอย่างไรก็ไม่ปรากฏจะว่านายวานได้ตายเพราะการกระทำของนายปลั่ง นายคลี่จำเลยยังไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
