คำฟ้องและคำให้การ
ข. ทำสัญญารับประกันตัวจำเลยต่อศาล ฉ. จำเลยหลบหนีไปคนหนึ่ง อ.ผู้ประกันส่งตัวไม่ได้ศาลจังหวัดจึงให้ปรับ อ.นายประกัน ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษตัดสินยืน อ.ฎีกาว่าสัญญาประกันสิ้นอายุแต่เมื่อศาลจังหวัดได้ตัดสินปล่อยจำเลยแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ถ้อยคำในหนังสือประกันได้กล่าวไว้ชัดว่า"ประกันในระหว่างความเรื่องนี้ ถ้าจำเลย ๖ คนในคดีนี้หลบหลีกหนีหาย ศาลจะเอาตัวมาพิจารณาบังคับบัญชาไม่ได้เมื่อใด ข้าพเจ้ายอมรับผิดชอบใช้ทรัพย์เปนจำนวนเงินคนหนึ่ง ๔๐๐ บาท ๖ คนเป็นเงิน ๒๔๐๐ บาท " ดังนี้เมื่อคดียังไม่ถึงที่สุดต้องนับว่าอยู่ในระหว่างความจึงตัดสินยืนตามคำสั่งศาลล่าง