เนื้อความคำพิพากษา
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำคุกจำเลย 1 ปี ฐานฉ้อโกง ตามกฎหมายอาญา มาตรา 304เมื่อศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้โจทก์จำเลยฟังวันที่ 25 ตุลาคม 2489 ในวันเดียวกันนั้น ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอถอนคำร้องทุกข์ ไม่ติดใจเอาโทษจำเลยศาลชั้นต้นสอบคู่ความ ๆ แถลงว่าไม่คัดค้านสุดแท้แต่ศาลจะสั่ง ศาลชั้นต้นจึงสั่งให้จำหน่ายคดี เพราะผู้เสียหายและจำเลยยอมความกันก่อนคดีถึงที่สุดศาลอุทธรณ์ เห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อ่านแล้ว ย่อมถึงที่สุดแต่วันอ่าน เพราะคดีไม่มีฎีกา จึงให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ฉบับนั้นไม่มีฝ่ายใดยื่นฎีกาคัดค้าน และไม่มีทางใดที่ศาลฎีกาจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ฉบับนั้นได้ ต้องวินิจฉัยว่า คดีถึงที่สุดแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
