คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายต่วนได้ยกที่ดิน ส.ค.1 เลขที่ 337 ให้โจทก์ต่อมาโจทก์ได้ซื้อที่ดิน ส.ค.1 เลขที่ 173 จากนางหรุย และได้ครอบครองที่ดินทั้งสองแปลงตลอดมา เมื่อปี 2518 จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นมารดาโจทก์และเป็นผู้จัดการมรดกของนายต่วนผู้ตายร่วมกับโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอออก น.ส.3 ทับที่ดินของโจทก์ทั้งสองแปลงดังกล่าวแล้วจดทะเบียนโอนที่ดินดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2 ขอให้พิพากษาว่าที่ดิน ส.ค.1 เลขที่ 337 และเลขที่ 173 เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยยุ่งเกี่ยวรบกวนสิทธิครอบครอง และสั่งเพิกถอน น.ส.3 ก. กับสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินออก น.ส.3 ก. ที่ดินทั้งสองแปลงให้แก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า ที่ดิน ส.ค.1 เลขที่ 337 นายต่วนไม่เคยยกให้โจทก์
ส่วนที่ดินแปลง ส.ค.1 เลขที่ 173 จำเลยที่ 1กับนายต่วนซื้อจากนางหรุย เมื่อนายต่วนถึงแก่กรรม จำเลยที่ 1จึงขอออก น.ส.3 รวมเป็นผืนเดียวในนามของจำเลยที่ 1 เพื่อจะแบ่งให้ทายาท แต่ใส่ชื่อจำเลยที่ 2 ไว้ก่อน ต่อมาจำเลยที่ 2 ได้ขอออกน.ส.3 ก. และจะโอนแบ่งมรดกให้โจทก์ตามสิทธิ โจทก์ไม่ยอมรับและฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 เป็นอุทลุม โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 หรือไม่ ในปัญหานี้ศาลฎีกาเห็นว่าคำฟ้องโจทก์ดังกล่าวเป็นการฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยที่ 1 แย่งการครอบครองที่ดินของโจทก์ จึงเป็นการฟ้องในฐานะส่วนตัว หาใช่ในฐานะผู้จัดการมรดกไม่ เมื่อจำเลยที่ 1 เป็นมารดาโจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1562 โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ส่วนปัญหาที่ว่าโจทก์เป็นเจ้าของผู้ครอบครองที่ดินพิพาททั้งสองแปลงหรือไม่ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 และนายต่วนเป็นเจ้าของผู้ครอบครองที่ดินพิพาททั้งสองแปลงพิพากษายืน
