เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์มีที่ดิน ๕ แปลงเมื่อเจ้าพนักงานมารังวัดเพื่อออกโฉนด โจทก์ให้จำเลยเป็นผู้นำชี้เขตต์แทนโจทก์ จำเลยเอาชื่อใส่เป็นเจ้าของที่ดินในใบไต่สวนและทะเบียนที่ดินทั้ง ๕ แปลงนั้นโดยโจทก์มิได้ยินยอมและไม่ทราบ จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยถอนชื่อออกจากใบไต่สวนและให้เจ้าพนักงานใส่ชื่อโจทก์ในใบไต่สวนและทะเบียนต่อไป ศาลฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยมีชื่อในใบไต่สวนโจทก์จะยอมให้ลงหรือไม่ ไม่ใช่ข้อสำคัญดังเช่นศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยเพราะใบไต่สวนไม่ใช่หนังสือสำคัญสำหรับแสดงกรรมสิทธิที่ดินแท้อย่างโฉนดการที่เจ้าของที่ดินเอาชื่อผู้ใดลงในใบไต่สวนนั้นเป็นแต่แสดงความตั้งใจจะยกให้เท่านั้นเจ้าของที่กลับใจเอาคืนได้ตามนัยฎีกาที่ ๓๑๔/๒๔๖๑ และ ๑๑๒๑/๒๔๗๗ เมื่อฟังว่าที่รายพิพาทเป็นของโจทก์จริงแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ถอนชื่อจำเลยออกและใส่ชื่อจำเลยลงในใบไต่สวนแทน