คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำหน่ายเกินราคาที่อธิบดีกำหนดไว้ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบไม่ได้รับอนุญาต ส่วนฐานจำหน่ายเกินราคาควรยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามมาตรา ๑๔ แห่ง พ.ร.บ.ยาสูบใช้คำว่า "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" แทนที่จะใช้คำว่า "ผู้ใด" ดังนี้ผู้ที่จะมีผิดฐานจำหน่ายยาสูบเกินคารานั้นต้องอยู่ในวงจำกัดเพียงผู้ได้รับอนุญาตทำการจำหน่ายยาสูบเท่านั้นไม่ได้หมายความถึงบุคคลทั่ว ๆ ไปอย่างจำเลยนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" จึงยกมาตรา ๑๔ และ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ ๒๔๘๖ มาพิจารณาไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
