คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเก็บแลจำหน่ายน้ำมันก๊าศซึ่งเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาไว้เป็นจำนวน ๓๗ ลิตร์โดยจำเลยยังไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๑๘-๔๘-๕๓
จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลย ๑๐๐ บาทตามมาตรา ๑๘-๔๘
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำบรรยายฟ้องลงโทษจำเลยไม่ได้ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดีนี้ปรากฎว่าน้ำมันเชื้อเพลิงมีปริมาณเพียง ๓๗ ลิตร์ไม่เกิน ๕๐๐ ลิตร์ตามพ.ร.บ.ว่าด้วการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิง ม.๑๘ ตอนต้น จำเลยย่อมมีสิทธิจะเก็บแลจำหน่ายได้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตแลตามมาตรา ๑๘ ตอนปลายจำเลยต้องเก็บแลจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแลต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง แต่ฟ้องโจทก์ไม่มีข้อความตอนหนึ่งตอนใดบ่งถึงว่าจำเลยเก็บแลจำหน่ายน้ำมันนอกสถานที่ซึ่งเจ้าพนักงานอนุญาตแลจเลยปฏิบัติผิดเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฟ้องของโจทก์จึงปรับเข้ากับ ม.๑๘ ซึ่งเป็นบทบัญญัติความผิดไม่ได้ ถึงแม้จำเลยรับสารภาพก็ลงโทษไม่ได้เพราะฟ้องไม่เป็นกะทงความผิดตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
