เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้สาลชั้นต้นพิจารนาได้ความว่านายสาย นายแจวลักกะบือของเจ้าทรัพย์ไป ๔ ตัว เจ้าพนักงานจับกะบือของกลางได้จากจำเลย ๓ ตัว เปนกะบือลูกคอกยังไม่มีตั๋วพิมพ์รูปพรรน์ เห็นว่ากะบือของกลางเปนกะบือที่ถูกนายสาย นายแจวลักมา เมื่อจำเลยพิสูจน์กัมสิทธิไนกะบือของกลางไม่ได้ก็ต้องมีผิด พิพากสาว่าจำเลยผิดถานรับของโจรตามกดหมายอาณามาตรา ๓๒๑ ไห้จำคุกจำเลยกับไห้คืนกะบือของกลางแก่เจ้าทรัพย์. จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่าการที่จำเลยอ้างว่าเปนกะบือลูกคอกและต่อสู้กัมสิทธิแต่พิจารนาไม่ได้ความจิงนั้น พรีติการน์เพียงเท่านนี้จะว่าจำเลยรู้สึกว่าเปนกะบือของร้ายนั้นไม่ได้ จึงพิพากสากลับไห้ยกฟ้อง และยกคำขอที่โจทของไห้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์.
โจทดีกาว่า เมื่อจำเลยสแดงกัมสิทธิไม่ได้ จำเลยก็ต้องมีผิดถานรับของโจร และว่ากะบือของกลางรายนี้สาลฟังแล้วว่าเปนกะบือของเจ้าทรัพย์ที่ถูกผู้ร้ายลักมา ควนคืนไห้เจ้าทรัพย์. สาลดีกาเห็นว่าไนคดีเรื่องรับของโจรเปนหน้าที่ของโจทจะต้องนำสืบไห้ได้ความชัดว่าจำเลยได้รับไว้โดยรู้หรือมีเหตุผลควนรู้ว่าเปนของร้าย จะไห้สาลยกเอาเหตุที่จำเลยสแดงกัมสิทธิไม่ได้หรือที่สาลไม่เชื่อข้อต่อสู้ของจำเลยมาเปนข้อชี้ว่าจำเ ยได้ทำผิดถานรับของโจรนั้นไม่ได้ ส่วนกะบือของกลางเมื่อฟังว่าเปนกะบือของเจ้าทรัพย์ ก็ไม่มีเหตุอะไรที่จะไม่ควนคืนไห้แก่เจ้าทรัพย์ จึงพิพากสาแก้สาลอุธรน์ฉเพาะข้อไม่คืนกะบือ เปนไห้คืนเจ้าทรัพย์ไป
