เนื้อความคำพิพากษา
สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยกะทำผิดจึงพิพากสาลงโทสจำเลยตามพระราชบัญญัติช่วยอาชีพและวิชาชีพ พ.ส. ๒๔๘๔ มาตรา ๓,๔,๕ พระราชกริสดีกากำหนดอาชีพ ๔ และกดหมายอาญามาตรา ๑๒๕ ไห้จำคุกกะทงละ ๖ เดือน จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ไห้จำคุกถานไห้สินบนเพียง ๓ เดือน คดีที่หาว่าทำผิดพระราชบัญญัติช่วยอาชีดและวิชาชีพไห้ยกฟ้อง โดยไม่อนุญาตไห้โจทแก้วันเกิดเหตุไนฟ้องเมื่อสืบพยานโจทหมดแล้ว ซึ่งเมื่อแก้ฟ้องไม่ได้แล้ว ข้อเท็ดจิงก็ต่างกับฟ้องลงโทสจำเลยไม่ได้ โจทดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่าที่โจทว่าขอแก้วันไนฟ้องเมื่อปรากดจากคำพยานว่าวันที่จำเลยกะทำผิดไม่ไช่วันที่โจทกล่าวหาไนฟ้อง ย่อมเปนการสแดงเหตุขอแก้ฟ้องหยู่ไนตัวนั้น เห็นว่าที่มาตรา ๑๖๓ แห่งประมวนวิธีพิจารนาความอาญา
ไห้โจทต้องสแดงเหตุขอแก้ฟ้องคลาดเคลื่อน ไม่เขียนมาไห้ตรงกับความจิง ตามที่ปรากตตามคำพยาน ไม่ไช่ว่าจะเรียกฟ้องมาผิด ๆ ถูก ๆ ตามชอบไจ แล้ว+ปรากตจากคำพยานขึ้นก็ขอแก้ไห้ตรงกับคำพยานได้เสมอไป เมื่อโจทไม่สแดงเหตุตามที่กดหมายต้องการ สาลอุธรน์ชี้ขาดว่าโจทขอแก้ฟ้องไม่ได้ชอบแล้ว จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์.
