คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเอาใบอนุญาตให้เล่นไพ่ ซึ่งใช้แล้วมาแก้ปลอมเป็นใบอนุญาตให้ใช้ได้อีก ๒ รายด้วยกัน ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษฐานปลอมหนังสือตาม ม.๒๒๔
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าหนังสือนี้มีข้อความอนุญาตให้เล่นการพะนันและว่าได้รับเงินค่าธรรมเนียม ๖ บาท เป็นทั้งใบอนุญาตและใบเสร็จรับเงิน จึงเป็นหนังสือสำคัญในราชการ พิพากษาแก้ให้ลงโทษตาม ม.๒๒๕
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ค่าธรรมเนียม ๖ บาท ที่เรียกเก็บนั้น เป็นค่าธรรมเนียมที่ผู้ขออนุญาตต้องเสียในการออกใบอนุญาต ถ้าไม่เสียเจ้าพนักงานก็ไม่ออกให้ ฉะนั้นแม้จะไม่มีข้อความว่าได้เสียค่าธรรมเนียมแล้ว การมีใบอนุญาตก็ต้องเข้าใจว่า ได้เสียค่าธรรมเนียมแล้วเหมือนกัน ข้อความที่ว่าได้รับค่าธรรมเนียมแล้วจึงไม่เป็นสาระสำคัญของเอกสารฉบับนี้ ฉะนั้นแม้จะมีข้อความว่า ได้รับค่าธรรมเนียมแล้ว ก็มิใช่หลักฐานเลิกล้างหนี้สินอันจะเป็นหนังสือสำคัญตาม ม.๖ (๒๐) ความผิดต้องด้วย ม.๒๒๔ ซึ่งมีโทษ ๖ เดือนถึง ๕ ปี โจทก์ยื่นฟ้องเมื่อวันที่ ๓ มกราคม ๒๔๘๗ ว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันที่ ๒๘ สิงหาคม ๒๔๘๐ คดีขาดอายุความตาม ม.๗๘ (๓)
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง
