คำฟ้องและคำให้การ
คดี ๒ เรื่องนี้เปนมูลกรนีต่อเนื่องกัน ไนสำนวนแรก อัยการฟ้องจำเลยว่าสมคบกัน ผู้ร้องซึ่งเปนนายจ้างไช้อวนเปนเครื่องมือจับสัตว์น้ำโดยมิได้รับอนุญาต สาลชั้นต้นลงโทสปรับจำเลยและริบอวนของกลาง สาลอุธรน์แก้เปนไม่ริบอวนไห้คืนแต่เจ้าของไป โจทดีกาขอไห้ริบอวน ไนสำนวนที่สอง เมื่อสาลตัดสินสำนวนแรกแล้ว
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอคืนอวน อ้างว่าเปนเจ้าของอวนและอวนรายนี้ได้เสีย+บัตร์แล้ว สาลชั้นต้นสั่งไห้ยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่าเรื่องนี้สาลอุธรน์ได้พิพากสาไม่ริบอวนไว้ไนคดีแรกแล้ว จึงไม่มีคดีที่ผู้ร้องจะต้องมายื่นคำร้องขอคืนอวน จึงพิพากสายืนตามสาลชั้นต้นที่ไห้ยกคำร้อง ผู้ร้องดีกา สาลดีกาเห็นว่าอวนรายนี้ผู้ร้องไห้เสียค่า+บัตร์แล้ว หากยาวเกิดขนาด เจ้าพนักงานได้เรียกไปปรับและเสียอาชญาบัตร์เพิ่มแล้ว จำเลยเปนเพียงลูกจ้าง จึงไม่มีเหตุจะริบอวน จึงไห้ยกดีกาโจท ส่วนไนคดีที่ผู้ร้องร้องขอคืนอวนสาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลชั้นต้นไนข้อที่ไห้ยกคำร้องของผู้ร้องนั้น ผลก็เปนว่าผู้ร้องไม่ได้อวนคืนตามคำพิพากสานี้ แต่ทางไต่สวนจะต้องคืนอวนไห้แก่ผู้ร้อง เพราะไม่มีเหตุจะริบ จึงพิพากสากลับไห้คืนอวนไห้แก่ผู้ร้อง เพราะไม่มีเหตุจะริบ จึงพิพากสากลับไห้คืนอวนแก่ผู้ร้อง.
