คำฟ้องและคำให้การ
จำเลย ๔ คนต้องหาว่าชิงทรัพย์ ทุก ๆ คนรับสารภาพในชั้นไต่สวน แต่มาถึงศาลปฎิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดชลบุรีพิพากษาลงโทษ ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษสงสัยว่าคำรับของจำเลยจะถูกกดขี่แลว่าไม่แน่นอน ให้ยกฟ้องโจทย์ โจทย์ฎีกาเฉภาะจำเลย ๒ คน อีกคนหนึ่งเห็นว่าศาลตัดสินชอบแล้ว ( คนที่ ๔ ตายระหว่างพิจารณา ) ฎีกาเห็นว่า จำเลยคนที่ ๓ ซึ่งโจทย์ไม่ได้ฎีกานั้น เปนผู้ชวนจำเลยอีก ๒ คน ตีเจ้าทรัพย์ จำเลย ๒ คนนั้นรับปากคำ จำเลยคนที่ ๓ จึงได้ตีแล้วแย่งเอาทรัพย์ไป จำเลยอีก ๒ คนเปนแต่วิ่งตามไป หาได้ช่วยเหลืออย่างใดไม่ แลคำพยานก็เบิกประกอบว่าจำเลยคนที่ ๓ ผู้เดียวเปนผู้เริ่มคิดแลลงมือ จำเลยอีก ๒ คนไม่ได้ช่วยเหลืออย่างไร เมื่อโจทย์ยอมรับว่า คดีส่วนตัวจำเลยที่ ๓ ศาลอุทธรณ์ปล่อยตัวไปนั้นถูกต้องแล้ว คดีส่วนตัวจำเลยอีก ๒ คนถึงแม้จะพิรุธก็แต่เพียงเล็กน้อย ยังไม่พอจะลงโทษได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษ()
