คำฟ้องและคำให้การ
คดี ๒ สำนวนนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันมา เรียกฝ่ายนายทิม นางซ้วนเป็นโจทก์ นางฝ้าย, นายเรือง จำเลย ได้ความว่า นางฝ้ายจำเลยทำกรมธรรม์ยกสวนรายพิพาทให้แก่นายเรืองจำเลยแล้ว นายเรืองจำเลยมาทำสัญญาจะขายให้แก่โจทก์โดยความรู้เห็นยินยอมของนางฝ้ายจำเลย ๆ เป็นผู้ชี้ให้ปลูกเรือนให้แก่โจทก์ด้วย นางฝ้ายจำเลยฟ้องคดีแพ่งแดงที่ ๑๗๑/๒๔๘๘ ขอถอนคืนการให้จากนายเรืองจำเลย แล้วยอมความกันตามยอมฉะบับนั้น นางฝ้ายจำเลยไม่ติดใจในเรื่องสวนรายพิพาทนี้ ต่อมามีผู้ยุยงให้นางฝ้ายจำเลยมาฟ้องคดีแดงที่ ๑๑๐/๒๔๘๙ ขอถอนคือการให้จากนายเรืองจำเลยอีก คดีนั้นศาลพิพากษาให้นางฝ้ายชนะคดี โดยให้เพิกถอนการให้แล้ว นางฝ้ายจำเลยจึงกลับมาฟ้องขอให้ขับไล่โจทก์ออกจากสวนรายนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า โจทก์มีสิทธิครอบครองสวนรายพิพาทไว้โดยชอบ ห้ามนางฝ้ายจำเลยมิให้รบกวนขัดขวางสิทธิครอบครองของโจทก์ ให้ยกฟ้องของนางฝ้ายจำเลยเสีย นายแจ้ง นายรุ่ง ผู้รับมฤดกความนางฝ้าย ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า นางฝ้ายจำเลยได้เป็นผู้ยินยอมให้นายเรืองจำเลยขายสวนรายพิพาทให้แก่โจทก์แล้ว และตามยอมก็ไม่ติดใจถึงสวนรายพิพาทนี้ ฉะนั้นนางฝ้ายจำเลยจะอ้างคำพิพากษาคดีแดง ๑๑๐/๒๔๘๙ มายันแก่โจทก์หาได้ไม่ เพราะนางฝ้ายรู้ว่าโจทก์มีสิทธิอยู่ก่อนแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
