คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอหย่าจากจำเลยผู้เป็นสามี อ้างเหตุว่าจำเลยประพฤติตนเป็นปรปักษ์อย่างร้ายแรงต่อโจทก์ และจงใจละทิ้งโจทก์ไม่อุปการะเลี้ยงดูเกินกว่าหนึ่งปีจำเลยปฏิเสธข้อหาประพฤติตนเป็นปรปักษ์ต่อโจทก์ ส่วนที่จำเลยมิได้อยู่ร่วมเรือนกับโจทก์ เพราะฝ่ายโจทก์ไม่ยอมแยกจากบิดามารดาไปอยู่กับจำเลยเองศาลชั้นต้นเห็นโจทก์ไม่ยอมไปอยู่กับจำเลยเอง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยละทิ้งโจทก์ไป พิพากษากลับให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากสามีภรรยากันจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่า บิดามารดาโจทก์รังเกียจจำเลยถึงกับกล่าวหาเป็นคดีอาญา และขับไล่ไม่ให้อยู่ จำเลยยังส่งเสียอุปการะเลี้ยงดูโจทก์อยู่ จำเลยมีที่อยู่ใหม่ ขอให้โจทก์ไปอยู่ด้วย โจทก์เชื่อคำบิดามารดาไม่ยอมไปอยู่กับจำเลย จะถือว่าเป็นความผิดของจำเลยยังไม่ได้ กรณียังไม่มีเหตุสมควรให้หย่ากันพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
