คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีแป้งเชื้อไว้สำหรับทำน้ำสุราเถื่อนจำเลยให้การต่อสู้ว่ามีไว้เพื่อทำเข้าหมักไม่ได้ตั้งใจทำเปนสุรา ศาลเดิมพิพากษายกฟ้องโดย วินิจฉัยว่าแป้งที่โจทก์รับมาไม่มีแอลกอฮอล์ และไม่สามารถจะดื่มกินได้เช่นสุรา ทั้งจะถือว่า เปนเครื่องมือสำหรับทำน้ำสุราก็ไม่ได้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตาม ศาลเดิมว่าโจทก์ไม่มีหลักฐานหรือพะยานอย่างใดมาแสดงให้เห็นว่า จำเลยมีแป้งไว้เพื่อเจตนาจะทำสุราเถื่อนเพราะฉะนั้นจะฟังว่า จำเลยมีเครื่องต้มกลั่นสุราตาม ม. ๓๘ แห่งกฎหมายภาษีชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ ไม่ได้ตามฎีกาที่ ๔๖๒/๖๖ และฎีกาที่ ๔๓๘/๒๔๗๑ ศาลฎีกาพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์ว่าโจทก์สืบไม่สมว่า จำเลยมีแป้งไว้ เพื่อเจตนาจะใช้ทำน้ำสุราเถื่อนเปนแต่มีพะยานมาอธิบายว่าแป้งชนิดนี้สำหรับทำเชื้อสุราเหตุผลเพียงเท่านี้จะฟังว่า จำเลยมีแป้งนั้นไว้โดยเจตนาใช้ทำน้ำสุราเถื่อนยังไม่ถนัด
