คำฟ้องและคำให้การ
เรื่อง ขับไล่ ได้ความว่าโจทก์เป็นผู้เช่าห้องพิพาทมาจากสำนักงานทรัพย์สิน ฯ และโจทก์ได้เคยฟ้องขับไล่นายงักย้งให้ออกจากห้องพิพาทและห้องอื่น ๆ อีกรวม ๖ ห้องด้วยกัน มาครั้งหนึ่งแล้ว โดยฟ้องในคดีนั้นว่า นายงัดย้งอาศัยห้องดังกล่าวอยู่ คดีนั้นโจทก์จำเลยได้ทำยอมความกันต่อศาลโดยนางงัดย้งจำเลยยอมออกจากห้องเหล่านั้นภายในกำหนด ๑ เดือน ครั้นครบกำหนดโจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลว่า นายงัดย้งจำเลยได้ออกจากห้องเหล่านั้นไปแล้ว แต่บริวารของนายงักย้งจำเลยไม่ยอมออกไป ขอให้ศาลหมายเรียกบุคคลซึ่งอ้างว่าเป็นบริวารของนายงักย้งจำเลยเหล่านั้นมาสอบถาม ซึ่งรวมทั้งจำเลยเหล่านี้ด้วย บุคคลเหล่านั้นต่างโต้เถียงว่าไม่ใช่บริวารของนายงักย้งจำเลยแต่ต่างได้เช่าห้องเหล่านั้นจากสามีโจทก์และโจทก์เองศาลได้ทำการไต่สวนคู่ความและมีคำสั่งว่า
บุคคลเหล่านั้นซึ่งรวมทั้งจำเลยเหล่านี้ด้วย ไม่ใช่บริวารของนายงักย้งจำเลย แต่ได้อยู่ในห้องเหล่านั้นโดยอาศัยสิทธิของโจทก์และสามีโจทก์เองโดยตรง ตามคดีแดงที่ ๔๒/๒๔๙๗ ของศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์จึงมาฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยเป็นคดีใหม่นี้โดยอ้างว่าจำเลยเข้าอาศัยอยู่ในห้องพิพาท โจทก์บอกกล่าวให้ออก แต่จำเลยเพิกเฉย จำเลยต่อสู้ว่า เป็นการฟ้องซ้ำกับคดีแดงที่ ๔๒/๒๔๙๗ ซึ่งถึงที่สุดแล้ว และว่าจำเลยเช่าจากโจทก์ ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าเป็นฟ้องซ้ำ ต้องห้ามตามกฎหมายพิพากษายกฟ้องทุกสำนวน
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยทั้ง ๓ สำนวนฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าในคดีแดงที่ ๔๒/๒๔๙๗ ซึ่งโจทก์ฟ้องขับไล่นายงักย้งออกจากห้องพิพาท และจำเลยเหล่านี้ได้ถูกเรียกเข้ามาในคดีนั้น ก็โดยมีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่า จำเลยเหล่านี้เป็นบริวารของนายงักย้ง จำเลยในคดีนั้นหรือไม่ แต่เมื่อศาลไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า จำเลยเหล่านี้มิใช่บริวารของนายงักย้งจำเลยในคดีนั้น การที่โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยทั้ง ๓ สำนวนว่าจำเลยไม่มีสิทธิ์อยู่ในห้องพิพาทของโจทก์ โดยอ้างเหตุว่าจำเลยอาศัยนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ เพราะคดีแพ่งแดงที่ ๔๒/๒๔๙๗ กับคดีที่โจทก์ฟ้องจำเลยทั้ง ๓ สำนวนนี้ ไม่ใช่ประเด็นเดียวกัน และไม่ใช่คู่ความเดียวกัน
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
