เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ ผู้ร้องได้ยื่นคำร้องว่าโจทก์ได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดตึกพิพาทอันเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องมิใช่ของจำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ตึกพิพาทเป็นของจำเลย ร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ ไม่รับคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ร้องปลูกตึกพิพาทอยู่ในที่ดินของจำเลยไม่ปรากฏว่าผู้ร้องปลูกตึกพิพาทเป็นการชั่วคราว ตึกพิพาทจึงเป็นส่วนควบของที่ดินจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 107 ต่อมาผู้ร้องได้ขายตึกพิพาทให้จำเลย จำเลยชำระค่าตึกบางส่วนแล้วก็ไม่ชำระอีก ศาลได้พิพากษาให้จำเลยชำระ ตามพฤติการณ์ถือได้ว่าผู้ร้องได้ขายตึกพิพาทให้จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินเสร็จเด็ดขาดแล้ว ตึกพิพาทจึงตกเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยโดยไม่จำเป็นต้องไปทำการจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่อีก ดังนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 561/2488 และ 1124/2502พิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง
