คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถของจำเลยออกปฏิบัติหน้าที่ตามที่จำเลยมอบหมายด้วยความประมาท ได้ชนรถบุตรโจทก์ซึ่งขับสวนทางมา ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์
จำเลยให้การว่านายบุญมา ทับทิมหิน เป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลย ไม่มีหน้าที่ขับรถยนต์ และการที่นายบุญมา ทับทิมหิน ขับรถจำเลยจนเกิดเหตุคดีนี้ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง แต่ได้ขับรถจำเลยไปโดยพลการ ศาลชั้นต้นฟังว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ชนรถบุตรโจทก์นั้น มิใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่ในทางการที่จ้าง พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างจำเลยได้ขับรถยนต์ของจำเลยเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่ในทางการที่จ้างแล้วไปชนรถของผู้อื่น เจ้าพนักงานตำรวจเห็นว่าจำเลยเป็นผู้ผิด จึงให้จำเลยขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงค่าเสียหาย โดยเจ้าพนักงานตำรวจนั่งรถของจำเลยไปด้วย ระหว่างทางด้วยความประมาทจำเลยได้ชนรถของบุตรโจทก์ ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ซึ่งการที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสั่งให้นายบุญมาขับรถไปสถานีตำรวจเมื่อตกลงใช้ค่าเสียหาย ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับเหตุที่นายบุญมาขับรถไปชนท้ายรถของผู้อื่น เกี่ยวแก่การปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยเป็นมูลเหตุ เมื่อมูลเหตุที่เกิดขึ้นเป็นมาจากเรื่องดังกล่าว จะถือว่าเหตุที่นายบุญมาขับรถโดยประมาทไปชนรถบุตรโจทก์ขับสวนทางถึงแก่ความตายนั้น มิใช่เกี่ยวเนื่องกับการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยโดยการปฏิบัติงานทางการที่จ้างของจำเลยได้ขาดตอนไปแล้วนั้นหาชอบไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
