คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องแย่งมฤดก จำเลยต่อสู้ว่าผู้ตายทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ให้จำเลยฝ่ายโจทก์คัดค้านว่าพินัยกรรม์ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นฟังว่าพินัยกรรม์ของนางคอนทำไว้ชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาให้โจกท์แพ้คดี
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าขณะทำพินัยกรรม์นางคอนมีสติดีชอบแล้ว ส่วนข้อที่ว่าพินัยกรรม์มีตกขีดฆ่ามิได้ทำให้ถูกต้องตามกฎหมายบังคับนั้น ได้ความว่าที่มีการฆ่าและตก ผู้เขียนลงชื่อกำกับไว้ทุกแห่ง แต่หาได้ให้ผู้ทำและพะยานผู้นั่งลงลายมือชื่อและวันเดือนปีไว้ด้วยไม่ เห็นว่าตามบทบัญญัติประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๖๕๖ วรรค ๒ มิได้เป็นเรื่องเกี่ยวแก่การทำผิดแบบพินัยกรรม์ เมื่อการฆ่าและตกทำไม่ถูกต้องตามที่บังคับไว้ในมาตรา ๑๖๕๖ วรรค ๒ การฆ่าและตกก็เป็นอันใช้ไม่ได้หาเป็นเหตุให้ส่วนอื่น ๆ ที่ทำไว้ถูกต้องเสียไปด้วยไม่ พินัยกรรม์ฉะบับนี้ไม่เสียไปทั้งหมด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
