คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ทั้งเจ็ดฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งเจ็ดใส่ชื่อโจทก์ทั้งเจ็ดเป็นเจ้าของสวนยางที่พิพาทร่วมกับกองมรดกของนายจำนงค์ วงษ์ขจร
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ทั้งเจ็ดโจทก์ทั้งเจ็ดอุทธรณ์ คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์โจทก์ทั้งเจ็ดยื่นคำร้องขอคุ้มครองประโยชน์ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ โดยขอให้ตั้งผู้จัดการสวนยางแปลงพิพาทให้เข้ากรีดยางแล้วนำรายได้ 7 ใน 8 ส่วนมาวางศาล หรือมีคำสั่งให้โจทก์จำเลยประมูลรายได้จากการทำสวนยาง หากฝ่ายใดชนะให้ฝ่ายนั้นเข้าทำประโยชน์ในสวนยางแปลงพิพาท แล้วนำเงินรายได้ที่ประมูลนั้นมาวางศาล
ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องโจทก์ทั้งเจ็ดฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่โจทก์ทั้งเจ็ดฎีกาว่า หากศาลพิพากษาให้โจทก์ทั้งเจ็ดชนะคดี โจทก์ทั้งเจ็ดย่อมมีส่วนในสวนยางที่พิพาท7 ใน 8 ส่วน แต่ฝ่ายจำเลยเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ฝ่ายเดียวโจทก์จึงขอคุ้มครองประโยชน์โดยขอให้จำเลยนำรายได้ 7 ใน 8 ส่วนหรือนัยหนึ่งคือน้ำยางที่กรีดได้จากต้นยางในสวนที่พิพาทมาวางศาลกับขอให้ตั้งโจทก์ที่ 5 เป็นผู้จัดการสวนยางที่พิพาทด้วยนั้นเห็นว่า คดีนี้โจทก์ทั้งเจ็ดฟ้องขอให้ใส่ชื่อโจทก์ทั้งเจ็ดเป็นเจ้าของสวนยางที่พิพาทร่วมกับกองมรดกของนายจำนงค์เท่านั้นมิได้ฟ้องขอเรียกค่าเสียหายมาด้วย โจทก์ทั้งเจ็ดจึงยื่นคำขอคุ้มครองประโยชน์เกินกว่าคำขอในคำฟ้องของตนหาได้ไม่เพราะเป็นเรื่องนอกฟ้องนอกประเด็นและแม้โจทก์ทั้งเจ็ดจะเป็นฝ่ายชนะคดีนี้ก็ยังไม่อาจขอให้ศาลบังคับตามคำขอคุ้มครองประโยชน์ดังกล่าวแก่ฝ่ายจำเลยได้ ที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้องของโจทก์ทั้งเจ็ดชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ทั้งเจ็ดฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
