คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ ศาลพิพากษาให้จำเลยใช้เงินโจทก์ โจทก์ได้นำยึดเรือน 1 หลังขายทอดตลาด นางสุรางค์เป็นผู้ซื้อได้ แต่ทางอำเภอไม่ยอมโอนโดยอ้างว่า เรือนรายนี้ จำเลยได้ขายให้นายพรหมไปแล้วนายพรหมยื่นคำร้องขอให้งดการโอนกรรมสิทธิ์เรือนไว้ก่อน เพื่อจะได้ดำเนินคดีว่ากล่าวกับผู้ต้องรับผิดต่อไป และนายพรหมได้ยื่นฟ้องโจทก์และจำเลยในคดีนี้ ให้ร่วมกันรับผิดชอบตามสำนวนคดีดำที่ 911/2491 นางสุรางค์ยื่นคำแถลงว่า นายพรหมไม่มีสิทธิขอให้ระงับการโอนเพราะนางสุรางค์ได้สิทธิ ตามมาตรา 1330 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์แล้ว ศาลชั้นต้นสั่งให้ระงับการโอนไว้ก่อน เพื่อรอฟังผลในคดีดำที่ 991/2491ต่อมานางสุรางค์ยื่นคำร้องว่า การที่นายพรหมฟ้องคดีผลเท่ากับร้องขัดทรัพย์ ซึ่งจะต้องร้องต่อศาลก่อนขายทอดตลาด
คือขอให้ศาลสั่งโอนเรือนให้แก่ผู้ร้องซึ่งเป็นของผู้ซื้อโดยสุจริต ศาลชั้นต้นนัดพร้อมแล้ว มีคำสั่งว่า นางสุรางค์ผู้ซื้อเรือนนี้ได้สิทธิตามมาตรา 1330 สั่งให้โอนกรรมสิทธิ์ให้เป็นของผู้ร้องต่อไปศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนายพรหมฎีกา ขอให้รอการโอนกรรมสิทธิ์เรือน เพื่อฟังผลคำพิพากษาในคดีดำที่ 911/2491ศาลฎีกาเห็นว่า ชั้นแรกศาลแพ่งได้มีคำสั่งให้ระงับการโอนไว้รอฟังผลคดีเรื่องที่กล่าวแล้ว ต่อมาศาลแพ่งได้มีคำสั่งให้จัดการโอนกรรมสิทธิ์เรือนให้เป็นของนางสุรางค์ต่อไป การที่ศาลแพ่งกลับสั่งใหม่เช่นนี้จะทำได้หรือไม่ และผู้ร้องอ้างว่าขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา 143 จะต้องอ่านร่วมกับ มาตรา 144 ซึ่งถ้าหากว่า เป็นคำพิพากษาหรือคำสั่งที่วินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือในประเด็นข้อใดแห่งคดีของศาลใดแล้ว ตามธรรมดาศาลนั้นจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำสั่งของตนหาได้ไม่เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นที่กฎหมายบัญญัติไว้ แต่คำสั่งของศาลแขวงในคดีนี้หาใช่คำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือในประเด็นข้อใดแห่งคดีตามมาตรา 144 ไม่ แต่เป็นคำสั่งอันเกี่ยวกับการบังคับคดีให้เป็นไปตามทางที่กฎหมายกำหนดไว้เท่านั้น ซึ่งไม่มีบทมาตราใด ห้ามมิให้ศาลแก้ไขคำสั่งเช่นนี้ ในเมื่อศาลเห็นสมควร ฉะนั้นคำสั่งของศาลแพ่งที่กลับสั่งใหม่ จึงไม่ผิดวิธีพิจารณาพิพากษายืน
