คำฟ้องและคำให้การ
คดีสามสำนวนเป็นคดีเกี่ยวพันกัน พิจารณาพิพากษารวมกัน ข้อหามีว่าจำเลยแต่ละสำนวนสร้างเครื่องมือประจำที่ โดยวางกล่ำลงในหนองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การประมง ๒๔๙๐ มาตรา ๓๑,๖๑ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นให้โจทก์แถลงข้อเท็จจริงบางประการ แล้วฟังว่า จำเลยเอาผักและหนามวางไว้ในน้ำให้ปลาอาศัย ปลาเข้าออกได้ไม่เป็นการล่อปลา การวางผักและหนามเรียกว่ากร่ำนั้น ไม่ใช่เครื่องมือประจำที่ พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสร้างเครื่องมือประจำที่ โดยวางกร่ำ โจทก์แถลงว่ากร่ำที่จำเลยวาง คือเอาผักกับหนามไปไว้ในน้ำเพื่อให้ปลามาอาศัย แล้วใช้อวนล้อมจับปลา จำเลยยังมิได้จับปลา ถ้าจะจับปลา ต้องเอาอวนมาล้อมที่กร่ำ อวนที่จะล้อมนั้นไม่ผูกขึงติดกับกร่ำ ที่กล่าวมานี้เป็นคำแถลงการณ์ของโจทก์แต่ข้อที่โจทก์ต้องการนำสืบมิได้จำกัดอยู่แต่คำแถลงที่กล่าวนี้ ข้อที่โจทก์ต้องการนำสืบมีว่า " กร่ำที่จำเลยวางเป็นเครื่องมือประจำที่ " เครื่องมือประจำที่ หมายความว่าเครื่องมือทำการประมง ซึ่งใช้วิธีลงหลักปักผูกขึงรั้งถ่วง หรือวิธีอื่นใดอันทำให้เครื่องมือนั้นอยู่กับที่ในเวลาทำการประมง ฯลฯ ข้อที่โจทก์ต้องการ นำสืบ จึงกว้างขวางไม่ใช่จำกัดเพียงเท่าที่แถลง ข้อที่โจทก์ต้องการนำสืบถ้าเป็นจริง ก็จะเป็นเหตุให้จำเลยรับโทษ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษา ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
