คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบังอาจใส่ความหมิ่นประมาทโจทก์ ขอให้ลงโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๒๖ ปรับจำเลย ๒๐๐ บาท โจทก์จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยแจ้งความต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ว่าโจทก์ได้สมคบกับพวกอีกสามคนจ้างนายอุ่น พานเมืองให้ไปยิงจำเลยให้ตายนั้นเป็นการที่จำเลยกระทำตามกฎหมายเพื่อให้เจ้าพนักงานตำรวจสืบสวนจับกุมโจทก์กับพวกมาดำเนินคดี และเพื่อขอให้ตำรวจช่วยคุ้มครองความปลอดภัย แก่ตัวจำเลยเองด้วย จำเลยจึงไม่มีความผิดแต่ประการใด ส่วนที่จำเลยเอาข้อความไปเล่าให้นายปุ้ยและนายหยู่ฟัง ก็เพื่อให้นายปุ้ยนายหยู่ช่วยสอบถามโจทก์ว่าเป็นความจริงหรือไม่ เพราะคนทั้งสองนี้ชอบพอคุ้นเคยกับโจทก์ดี
ที่โจทก์ฎีกาว่าเรื่องนี้จำเลยได้ร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานไว้แล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะนำเรื่องนี้ไปเล่าให้ผู้อื่นฟังอีกเพราะนายปุ้ยนายหยู่ไม่มีหน้าที่จะมาป้องกันภยันตรายให้แก่จำเลยได้นั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าถึงแม้จำเลยจะได้แจ้งความไว้แล้ว ก็ดี จำเลยก็มีความชอบธรรมที่จะแสวงหาพยานหลักฐานมาฟ้องร้องโจทก์ได้ จำเลยจึงขอให้นายปุ้ยนายหยู่ช่วยสอบถามโจทก์เพื่อแสวงหาความจริง จำเลยมิได้เจตนาใส่ความโจทก์เพื่อให้เสียชื่อเสียง การกระทำของจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนให้ยกฎีกาโจทก์
