เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า จำเลยเห็นคนร้ายยืนอยู่ห่างคอกกระบือประมาณวาเศษ จำเลยทักถามคนร้ายวิ่งหนี จำเลยไล่ตามจับเอามีดฟัน ๑ ที ฝ่ายโจทก์มีพยานปากเดียวคือผู้ถูกทำร้ายว่า จำเลยทำร้ายโดยไม่มีเหตุดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า พยานโจทก์บังไม่พอจะลงโทษจำเลยได้ ฝ่ายจำเลยยืนสืบสมข้อต่อสู้ว่าได้ตามจับคนร้ายแลฟันถูกผู้ร้ายในขณะนั้นให้ยกฟ้องโจทก์
