คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยยิงนายเนียม โดยเจตนาฆ่าแต่นายเนียมไม่ถึงตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙,๒๕๖,๖๐
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำคุกจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙,๖๐,๕๙ หกปี แปดเดือน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นลมบ้าหมู มีอาการวิกลจริตขึ้นในเวลาจำเลยชัก ถ้าไม่ชักก็เป็นคนปกติ ยังสามารถต่อสู้คดีได้ ในขณะเกิดเหตุจำเลยเป็นลมบ้าหมูจริง ไม่มีเหตุที่จะให้เห็นว่าจำเลยตั้งใจยิงนายเนียม ปืนได้ลั่นในขณะที่จำเลยไม่มีความรู้สึก
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
