คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นครูใหญ่ทำหนังสือร้องเรียนเท็จกล่าวโทษนางสาวสมคิดซึ่งเป็นครูน้อยไปยังศึกษาธิการกิ่งอำเภอบำเหน็จณรงค์ว่า "นางสาวสมคิดไปเที่ยวกับผู้ชายในที่เปลี่ยวสองต่อสองขอให้ทางการพิจารณา" เป็นเหตุให้ทางการมีคำสั่งไล่นางสาวสมคิดออกจากหน้าที่ครู ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 118, 158 ศาลชั้นต้นลงโทษตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามรายงานของจำเลยหามีข้อความดังที่โจทก์กล่าวในฟ้องไม่ ความจริงจำเลยรายงานว่า "ฯลฯ (นางสาวสมคิด) ไปเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ การไปมานับว่าเปล่าเปลี่ยว ก็ไปกันกับหญิงกับชาย ซึ่งไม่มีญาติผู้ใหญ่ไปเป็นเพื่อน ฯลฯ" ข้อความตามรายงานของจำเลยนี้ไม่ตรงกับคำฟ้อง ทั้งข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยรายงานไปโดยสุจริตตามที่ได้ทราบจากกำนันและราษฎร จึงไม่มีผิดฐานแจ้งความเท็จหรือเบิกความเท็จพิพากษายืน
