คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยใช้ปืนแก๊ปยิงนายเรียง 1 นัด ถูกขาอ่อนทะลุเป็นบาดเจ็บสาหัส
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249, 60จำเลยให้การว่านายเรียงเป็นคนร้ายลักเก็บผลทุเรียนในสวนของจำเลย ๆ ใช้ปืนยิงนายเรียง 1 นัด โดยป้องกันทรัพย์ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256, 53ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้นายเรียงจะเป็นผู้ร้ายมาลักทุเรียนในสวนของจำเลยก็ดี ก่อนที่จำเลยจะใช้ปืนยิง ควรจะต้องพิจารณาดูอาการของผู้ร้ายเสียก่อนว่าจะเป็นภัยแก่ตนประการใด แล้วจึงชอบที่จะกระทำการช่วยตนเพื่อป้องกันผลร้ายตามควรแห่งความจำเป็นในยามฉุกเฉินนั้น คดีได้ความว่า พอจำเลยร้องทักถามแล้วไม่ได้รับคำตอบจำเลยก็ยิงไป ซึ่งเป็นการไม่ควรหรือไม่ใช่ความจำเป็นที่จะต้องทำเช่นนั้น
เพราะผู้ร้ายยังมิได้แสดงอาการที่จะต่อสู้หรือจะทำร้ายจำเลยหรือจะพาเอาทรัพย์ไป เพียงแต่เห็นตัวกันเท่านั้นจึงเป็นการด่วนและแรงไป เพราะเจ้าทรัพย์ไม่มีอำนาจที่จะฆ่าจะยิงผู้ร้ายที่กระทำการลักทรัพย์ได้ตามชอบใจ นอกจากจะจับหรือกระทำการป้องกันตนและทรัพย์ตามความจำเป็นแก่เหตุ แต่การที่จำเลยใช้ปืนแก๊ปยิงไปที่ขาผู้นั้นเพียงนัดเดียว และมีผลเพียงบาดเจ็บประกอบกับมีเจตนาเพียงจะป้องกันทรัพย์ มิได้เจตนาจะฆ่าหรือเล็งเห็นผลธรรมดาว่าผู้นั้นจะต้องตายเพราะการกระทำของตนดังนี้ไม่พอจะเห็นว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าคน หากแต่เป็นผิดเพียงทำร้ายร่างกาย และเป็นการกระทำอันเกินสมควรแก่เหตุ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
