คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 931/2479

พ.ศ. 2479 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

พระราชบัญญัติการพะนัน พ.ศ. 2476 ไม่มีบทบังคับศาลให้กำหนดโทษผู้กระทำผิดทั้งจำเลยปรับไว้ ศาลมีอำนาจใช้ดุลยพินิจวางโทษแต่สถานใดสถานหนึ่งได้

คำฟ้องและคำให้การ

คดีนี้จำเลยลักเล่นการพะนันไพ่ป๊อกเอาทรัพย์กัน

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุก +. ๓ เดือน นอกนั้นปรับคนละ ๔๐ บาท ตาม พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ โจทก์คัดค้านว่าพระราชบัญญัติการพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ ม.๑๒ กำหนดไว้ทั้งโทษจำแลปรับด้วย ศาลต้องปรับจำเลยด้วย

ศาลฎีกาวินิจฉัย

ศาลฎีกาเห็นว่าในพ.ร.บ.การพะนันไม่มีบทมาตราใดที่บัญญัติไว้ไม่ให้ศาลใช้ดุลยพินิจที่จะวางโทษจำคุกสถานเดียว ในเมื่อ พ.ร.บ.นั้นวางกำหนดโทษผู้กระทำผิดไว้ทั้งจำแลปรับ เมื่อไม่มีบทห้ามไว้ ศาลย่อมอาศัยมาตรา ๒๓ แห่งกฎหมายอาญาใช้ดุลยพินิจดังที่ศาลล่างพิพากษามานั้นได้

ผลคำพิพากษา

จึงพิพากษายืนตาม

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา

นิติศาสตร์ · อมาตย · เทฟโนต์

แหล่งที่มา

กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา