คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2529 จำเลยได้ทำสัญญากู้เงินนางเฉลียว เชื้อแถว จำนวน 50,000 บาท คิดดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี และกำหนดชำระต้นเงินคืนภายในวันที่ 5 ธันวาคม2529 จำเลยผิดสัญญา ต่อมาวันที่ 20 พฤศจิกายน 2530 นางเฉลียวเชื้อแถว จึงได้โอนสิทธิเรียกร้องตามสัญญากู้ดังกล่าวให้โจทก์โจทก์ได้มีหนังสือบอกกล่าวแจ้งการโอนสิทธิเรียกร้องและทวงถามให้จำเลยชำระหนี้แล้ว จำเลยเพิกเฉย ขอให้จำเลยใช้เงิน 50,000 บาทให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า การโอนสิทธิเรียกร้องระหว่างนางเฉลียวเชื้อแถว กับโจทก์เกิดขึ้นโดยทุจริต หลอกลวงและไม่มีกฎหมายให้ทำได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 50,000 บาท ให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 3 มิถุนายน 2529 จนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยได้ลงลายมือชื่อและเขียนจำนวนเงินในสัญญากู้เอกสารหมาย จ.1 คดีมีปัญหาที่ศาลฎีกาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อแรกว่า...
จำเลยฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า การโอนสิทธิเรียกร้องระหว่างนางเฉลียวกับโจทก์ไม่ชอบ เพราะนางเฉลียวไม่มีมูลหนี้กับโจทก์นั้นเห็นว่า การโอนสิทธิเรียกร้องซึ่งเป็นหนี้อันพึงต้องชำระแก่เจ้าหนี้คนหนึ่งโดยเฉพาะเจาะจงนั้น เมื่อได้มีการทำเป็นหนังสือย่อมสมบูรณ์และเมื่อได้บอกกล่าวการโอนเป็นหนังสือไปยังลูกหนี้แล้ว ย่อมยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ลูกหนี้หรือบุคคลภายนอกได้ ซึ่งโจทก์ได้รับโอนสิทธิเรียกร้องตามสัญญากู้จากนางเฉลียว ตามหนังสือการโอนสิทธิเรียกร้อง เอกสารหมาย จ.2 และได้บอกกล่าวการโอนเป็นหนังสือไปยังจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้แล้วตามเอกสารหมาย จ.3 จ.4 การโอนสิทธิเรียกร้องดังกล่าวจึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว ส่วนกรณีที่จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ผู้รับโอนได้นั้นจะต้องเป็นข้อต่อสู้ที่ลูกหนี้มีต่อผู้โอน
หาใช่ข้อต่อสู้ระหว่างผู้โอนกับผู้รับโอนไม่ ดังนั้น กรณีที่ผู้โอนจะเป็นหนี้ผู้รับโอนหรือไม่จึงเป็นเรื่องระหว่างผู้โอนกับผู้รับโอน มิใช่กรณีระหว่างผู้โอนกับจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ จำเลยจึงหามีสิทธิยกเอาข้อต่อสู้ดังกล่าวขึ้นต่อสู้ผู้รับโอนได้ไม่ การโอนสิทธิเรียกร้องระหว่างนางเฉลียวกับโจทก์จึงชอบแล้ว"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
