คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นายบุ๊ยหย่วนบิดาผู้ร้องได้ถึงแก่กรรมที่ประเทศจีน มีทรัพย์คือมีหุ้นอยู่ในหุ้นส่วนสามัญยี่ห้อไท้ง่วนเส็ง ยังไม่ได้คิดบัญชีกัน ขอให้ศาลตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการทรัพย์มรดกของนายบุ๊ยหย่วนผู้ตาย
ผู้คัดค้านยื่นคำร้องว่า การค้ายี่ห้อไท้ง่วนเส็งเป็นการค้าส่วนตัวของผู้คัดค้าน ขอให้ศาลยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นสั่งให้ดำเนินการพิจารณาอย่างคดีมีข้อพิพาท แล้วพิพากษาว่า ประเด็นในชั้นนี้มีเพียงว่าผู้ร้องสมควรเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่เท่านั้น จึงมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนายบุ๊ยหย่วนผู้ตายตามขอ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้คัดค้านฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ร้องมิได้ขอให้ศาลดำเนินการอย่างไรกับห้างหุ้นส่วนไท้ง่วนเส็ง การที่ผู้ตายจะมีหุ้นส่วนตามที่อ้างหรือไม่ ชอบที่จะไปว่ากล่าวต่างหากจากการขอเป็นผู้จัดการมรดก
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
